muzyka roztocza

Kapela dęta i orkiestra z Deszkowic

Powstała w latach międzywojennych z inicjatywy Walentego Poździka (skrzypce, akordeon), który grywał razem z braćmi (mówiono na nich "Świrki", Andrzej - skrzypce oraz Jan), a potem z Żukami z Michalowa, by w końcu założyć skład:

1. Poździk Walenty – skrzypce, akordeon 
2. Kołodziejczyk Paweł – trąbka 
3. Kołodziejczyk Jan – tenor 
4. Lachowicz Wojciech – tenor i kontrabas 
5. Wiącek Antoni

Po wojnie zespół został reaktywowany po powrocie z wojska Walentego Poździka, "który wyniósł ze służby w wojskowej orkiestrze w Zamościu doświadczenie z zakresu tworzenia szyku wojskowej orkiestry i musztry. Styczność z orkiestrą wojskową poszerzyła też umiejętności Walentego o grę na instrumentach dętych i ugruntowała w czytaniu i rozpisywaniu partii nut na poszczególne instrumenty. Bracia Walka - Andrzej (wcześniej grający na skrzypcach) i Jan zaczęli muzykować wspólnie na instrumentach dętych - Andrzej na basie inaczej tubie a Jan na saksofonie. Wokół umuzykalnionych braci zaczęli gromadzić się inni rozkochani w muzyce mieszkańcy Deszkowic, Źrebiec, Rozłop, Sułowa - głównie kilkunastoletni chłopcy chcący rozpocząć naukę gry na instrumencie." [Tomasz Jaworski]

Poździk przez jakiś czas był kapelmistrzem orkiestry cukrowni Klemensów, skąd pozyskał kilka instrumentów, kilka przysłali rodacy-emigranci z Ameryki, kilka nowych załatwiło powstałe właśnie Społeczne Ognisko Muzyczne i tak powstała orkiestra dęta z Deszkowic, która aktywna była od końca lat 50-tych do końca 70-tych. Ostatni raz zagrała w 1983 na dożynkach gminnych. W ciągu tego czasu przewinęło się przez orkiestrę i Ognisko Muzyczne 67 osób. Kapelmistrzem po Walentym był jego brat Andrzej Poździk.
 
Bibliografia:
  • Tomasz Jaworski, "Jest w orkiestrach dętych jakaś siła", "Sekrety wsi" nr 3/2013
Kliknij na gwiazdkę aby polecić tego artystę:
Przekaż 1 procent podatku. 1procent.muzykaroztocza.pl
Copyright 2012 Towarzystwo dla Natury i Człowieka.  Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie materiałów bez zgody właściciela zabronione.
W grafice strony wykorzystano fotografie Waldemara Frąckiewicza